Bij nader inzien was het vele knutselen en het feit dat geometrie absoluut mijn enige goede vak was misschien wel een duidelijke voorbode dat ik zelfstandig schrijnwerker moest worden.
Mijn interesse in technologie is er altijd geweest, en zorgde nadien ook voor het behalen van een diploma in industriële ingenieurswetenschappen. Na een aantal jaren in de sector bleek interesse natuurlijk niet genoeg. Ik merkte al snel dat collega's of klasgenoten ook in hun vrije tijd met totaal andere dingen bezig waren. Mijn vrije tijd ging over houtbewerking en lassen, gyproc afsmeren en de verschillen tussen D2 en D3 houtlijmen.
"Had ik ooit maar schrijnwerker durven worden" hoorde ik de schoonvader van een vriend op pensioenleeftijd zeggen. Ik denk niet dat hij het weet, maar door hem heb ik de stap gewaagd om volledig voor mijn passie te gaan.
Wat begon met kleine projecten voor vrienden waar ik onbewust mega veel verlies op draaide, mondde uit in volledig totaalprojecten met maatmeubilair. Trots op waar ik begon, nog trotser op waar ik naartoe ga.